Brief aan Willem: Het Vervolg
28 november 2021
Ik ben boos. Of zoals de Amerikanen zouden zeggen: I'm really pissed off
Afgelopen weekend zou ik mijn opwachting maken bij Willem voor een persoonlijk onderhoud met hem. Na een hartelijk ontvangst op Paleis Huis ten Bosch zouden we eerst samen met Max een kopje koffie drinken met een koninklijk koekje of chocolaatje erbij in de Chinese kamer. Hierna zou Max ons alleen laten voor het bespreken van gewichtige zaken om ons landje uit de misère te halen en het land te ontRutte. Als Max de Chinese kamer uit zou wandelen en mij hoffelijk en waardig zou groette, dan zou ik stiekem in haar kontje knijpen en haar een verleidelijk knipoogje geven. Ik verheugde mij ook op de jachtpartij op het Kroondomein Het Loo na afloop van de bespreking. De helikopter stond al gereed en Willem himself zou ons er naartoe vliegen. Ze hadden natuurlijk ook een jagerskostuum en een jachtgeweer voor mij geregeld. Na het afschieten van wat everzwijnen en herten zouden we gezellig samen met Max in het Jachtslot Het Oude Loo zelfgemaakte erwtensoep eten. Ik had voor deze gelegenheid zelf worstenbroodjes gemaakt volgens Brabants recept. En niet onbelangrijk; ik zou als eerste onderdaan Max in een gewaagd schortje zien.
Zo had ik het mij helemaal voorgesteld. Ik kon niet wachten op deze dag. De dag die de geschiedenis in zou gaan van het redden en ontRutte van ons land. Ik en Willem gingen heldendaden verrichten. Baudet en Wilders konden hier een puntje aan zuigen. Helaas gooide een stel idioten roet in het eten. Deze mafkezen vonden het blijkbaar nodig om op vrijdagavond de binnenstad van Rotterdam in een slagveld te veranderen. Na de rellen in Rotterdam ging Willem onverwachts op bezoek dat weekend bij de Rotterdamse politie om ze een oranje hart onder de riem te steken. Blijkbaar belangrijker dan mij ontvangen en te praten over de toestand in ons land. Maar ik had er begrip voor. De oranje supporters in Den Haag konden zijn plotselinge bezoek ook zeer waarderen. Een paar dagen later kon ook nog wel. Maar die dinsdag moest hij zo nodig Feijenoord supporters naar Praag vliegen. De supporters waren opgelucht dat hij niet over zee was gevlogen. Willem is namelijk Ajaxsupporter. Mijn hoop was nu gevestigd op de Uitblinkerslunch van 25 november. Ik kon die Kazan wel van de uitnodigingenlijst toveren en Willem zou blij zijn met mij tussen al die onbenullen. Hoewel de setting van de lunch niet geschikt is voor een onderhoud om over het landsbelang te praten, zou het mij moeten lukken Willem toch even onder vier ogen te kunnen spreken. Het kan echt niet langer wachten want die twee kwakzalvers, Rutte en de Jonge maken er een tering zooitje van. Net zoals die Remkes en Koolmees. We hebben nog steeds geen nieuw kabinet, de sint is bijna het land uit en Pieter zijn we alweer vergeten.
Verder wil ik hem nog even spreken over het Loo. Het is beter om helemaal van de subsidie af te zien. Hij kan dan namelijk ongestoord, zonder pottenkijkers zijn lakeien, vrijwilligers, uitgerangeerde militairen (o.a. Marc Kroon) of gewezen politici zoals Halbe Zijlstra, Cora van Nieuwenhuizen, Eric Wiebes, Mona Keijzer, Jeanine Hennis-Plasschaert (in te zetten als gevechtspiloot), Menno Snel, Fred Teeven (geschikt als tankchauffeur), Ivo Opstelten (als hij de hindernisbaan overleeft tijdens de training), Ard van der Steur, Ank Bijleveld (verpleegster), Mark Harbers, Anouchka van Miltenburg en Henk Krol (als kok nu zijn bed and breakfast geflopt is) trainen voor zijn eigen koninklijke garde. Maar helaas ging dit ook niet door. Niet omdat het mij niet lukte op de uitnodigingenlijst te geraken maar ik was naar het verkeerde paleis gereden. Het was niet op Paleis Huis ten Bosch deze Uitblinkerslunch maar op Paleis Noordeinde in Den Haag.
© 2021 Léon Somers.
Brief aan Willem
13 november 2021
Ik heb het gedaan. Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en een brief aan Willem (en ook een klein beetje aan Max) geschreven. Spannend. Ben op van de zenuwen. Omdat ik niets te verbergen heb, zoals Wopke, kamervragen wil voorkomen, deel ik graag de inhoud van de brief aan Willem met mijn lezers:
Beste Willem (en Max),
Ik schrijf deze brief aan jou (ik tutoyeer want zijne hoogheid vind ik afgezaagd en ouderwets en jij en Max dat eigenlijk liever ook niet willen) met het verzoek of je mij zo spoedig mogelijk op je spreekuur wil ontvangen. Wij moeten dringend het e.e.a. samen bespreken omdat het zo niet langer kan met ons landje. Haast is geboden want het ontRutte wil maar niet lukken en we glijden af naar een bananenrepubliek. Er liggen belangrijke zaken die niet langer kunnen wachten, zoals het aanpakken van aan de verkeerde kant van het fietspad fietsen bijvoorbeeld. Dat moet echt afgelopen zijn. Dat oeverloos gezeur over je salarisverhoging. Zorgen dat Claudia de Breij uit de buurt van Amalia blijft. Dit is niet goed voor haar imago als toekomstige vorstin. Het meenemen van winkelwagentjes naar huis.
Ik heb in de wandelgangen trouwens gehoord dat men het Binnenhof wil bestormen. Dit moeten we voorkomen. Ik wil niet dat er iets gebeurt met Caroline van der Plas, want er is geen bankje of tafel waar zij zich onder kan verschuilen.
Het wordt tijd voor een sterke man Willem. En die sterke man in mijn ogen dat ben jij Willem met Max aan je zijde. We moeten nog wel wat schaven aan je engels en de uitspraak hiervan. Een mediatraining lijkt mij wel op zijn plaats voor jou (geen excuses meer in het openbaar). Het is verstandig om alvast een schaduwkabinet te installeren. Bernard junior op het ministerie VROM. Hij heeft tenslotte gedegen kennis van de huizenmarkt. Sywert van Lienden zou ik op volksgezondheid zetten als minister. Hij kan vrij makkelijk aan medische producten komen en dat komt met de huidige stijgende corona infecties goed van pas. Zijn twee zakenpartners zou ik onderminister maken dan heb je een uitstekend team om de pandemie onder controle te krijgen, want Marc en Hugo doen alleen maar pappen en nathouden en je weet slechte heelmeesters maken stinkende wonden. Wopke (blijft wel even onder ons nu) zou ik minister van financiën maken. De ervaring heeft hij al en hij is goed in beleggen in verre oorden. Charles Schwietert zou ik van stal halen om jouw adviseur te worden. Rita Verdonk is zeer geschikt voor justitie. Misschien dat ik persvoorlichter kan worden. Ik kan namelijk aardig schrijven. Verder zou ik jouw lakeien omtoveren tot een nationale garde (altijd handig in geval van nood) en in je achtertuin een bunker laten bouwen (als je die al niet hebt). Ik stop nu anders hebben we straks niets meer te bespreken. O ja, kunnen we na het bespreken gaan jagen in de buurt van je paleis? Om tijdens het afschieten van everzwijnen nog wat na te praten en als afsluiting soep met brood en een kop warme chocolademelk, bereidt door Max. Ik breng Brabantse worstenbroodjes mee. En neem je heupflesje mee tijdens het jagen. Het begint al aardig koud te worden.
Groetjes, kusjes voor Max en tot gauw,
trouwe onderdaan en dienaar
© 2021 Léon Somers.
Spreekuur
30 oktober 2021
Wat hadden Johan en Wouter te bespreken tijdens één van hun rookpauzes op het kleine eenvoudige bordes in Den Haag. Aan het uitgebluste gezicht van Johan was te zien dat hij er eigenlijk helemaal mee klaar was met dat formatie gedoe. Met afgezakte schouders trok hij vermoeid aan zijn sigaret. Wouter stond er opgewekt en ontspannen bij en blies rookwolkjes richting het raam waar Sigrid achter een zwaar gordijn haar bril stond te poetsen om de rooksignalen van Wouter te ontcijferen. Ze hadden afgesproken elkaar op deze manier op de hoogte te houden. Om weer een misstap en een nachtelijk debat voor te zijn om e.a. recht te moeten poetsen. Ze las het volgende in de rookwolkjes die Wouter stiekem haar kant opstuurde: Spreekuur ok. Gedupeerden toeslagen en slachtoffers aardschokken uitnodigen. Piet is ook welkom. Johan niet eens met mondlapjes koopman. Salaris verhoging W niet terugdraaien. Gas misschien weer open.
Er was bewust voor rooksignalen gekozen om te voorkomen dat iemand vroegtijdig zou lekken naar de media om dit idee te onthullen. Sigrid ontbranden een bolknak, achterovergedrukt tijdens een handelsmissie en seinde terug dat Wouter goed bezig was en Mark wel even een lintje ging regelen bij Willem.
Wat Sigrid en Wouter niet wisten was dat een oud Amerika correspondent hun in de smiezen had. Deze uitgerangeerde correspondent, die het record van kortste presentator van een talkshow bezat, graag wandelde, had zijn vrije uurtjes in Amerika doorgebracht bij de indianen. Tegenwoordig presenteert hij weer het programma CleuterKlassen.
Sigrid las ook dat ze het beter zouden aanpakken dan Willem, die onlangs ook een spreekuur had gehouden op zijn paleis. Willem had zogenaamd empathie getoond. ‘Lachen’ schreef Wouter in rookwolkjestaal. Willem had zijn loonsverhoging eerder binnen dan zij hun compensatie blies hij er achteraan. “De Lossers” wolkte hij als laatste. Snel spoedde de oud-correspondent zich naar zijn oude werkgever de NOS. Hij werd uitgejoeld want het was allang bekend en oud nieuws dat spreekuur van Johan en Wouter.
Mijn poging om ook op hun spreekuur te komen mislukte. Ze waren al lang en breed vertrokken naar landgoed De Zwaluwenberg. Op een foto zag ik dat ze aan dezelfde tafel zaten als de vorige keer, alleen nu in een andere opstelling. De eerste keer zaten de leiders naast elkaar met tegenover zich hun secondanten. Mark en Wopke zaten nu met hun hulpjes aan de ene kant van de tafel en aan de andere kant Sigrid en Gert-Jan met hun knechtjes. Een voorstel van de uitgekookte Wouter. Ook zag ik dat Mark en Wopke deze keer een bloes aan hadden. Een witte bloes. Waarschijnlijk om onbevlekt over te komen. Johan zat aan de kop van de tafel vermoeit in de lens te staren. Met naast hem een breed lachende Wouter. Waar zouden ze het over hebben aan die tafel, de gezworen vrienden onder leiding van Johan en Wouter. Het weer opendraaien van de gaskraan. De fusieperikelen tussen de partij van de zeemansvrouw en de partij van die groene linkse nar. Inzetten of de slachtoffers van de toeslagenaffaire voor of na de kerst hun compensatie krijgen. Een ministerspost voor Pieter. De annexatie van Vlaanderen. In hun vlag staat een leeuw, opperde Mark. Het ontslag van Koeman, aan de lachende gezichten te zien. Zou er misschien een spreekuur komen op het landgoed. Of misschien in Groningen?
Ik overweeg om een brief te schrijven aan Willem met het verzoek om mij te ontvangen op zijn spreekuur in Paleis Huis ten Bosch in de Chinese kamer. Met een drankje en een hapje. Om te praten over hoe het nu verder moet met het land. Willem zal toch ook wel inzien en begrijpen dat het zo niet verder kan. Ik hoop dat Max iets leuks aantrekt als ik langskom.
© 2021 Léon Somers.
Relatietherapie
13 oktober 2021
Toen Sigrid op de tafel danste na de verkiezingswinst was het gewoon spugen op haar kiezers. Bij Gert-Jan schoot dit in het verkeerde keelgat. Don Marko gniffelde. Wopke hield zich op de achtergrond. Er deden geruchten de ronde over zijn leiderschap. De haarscheurtjes in hun relatie werden zichtbaar. De eerste twee therapeuten werden hals over kop binnengevlogen. Er was werk aan de winkel. De relatie stond op losse schroeven. Maar ze maakten er een grote puinhoop van. Vooral therapeut Ollongren die op klaarlichte dag gefotografeerd werd met gevoelige documenten duidelijk zichtbaar onder haar arm. Op de foto waren ook de kaplaarzen te zien die ze aan had en er werd een link gelegd met ene Pieter. In paniek werden Ollongren en Jorritsma vervangen door twee andere therapeuten van zeer bedenkelijk allooi, Van Ark en Koolmees. Maar zij konden na een paar dagen alweer hun biezen pakken. De roep om onze Willem kroop door de gangen van ’t binnenhof. Ondertussen overleefde Don Marko een aanslag gepleegd door Wopke H en Sigrid K in Den Haag.
‘Hier scheiden onze wegen’, blèrde Sigrid vervolgens naar Don Marko na het mislukte attentaat. Wopke telde zijn knopen en bracht Omtzigt in veilig vaarwater. Gert-Jan zette zijn hakken in ’t zand en wilde niets meer te maken hebben met Don Marko en zijn vazallen. En Sigrid wilde niet meer verder met Gert-Jan. De haarscheurtjes groeide uit tot een scheur. In allerijl werd de oude therapeut Herman Tjeenk Willink uit de mottenballen gehaald. Hij zou de relatie wel weer even vlot trekken, was het idee. Sigrid lonkte ondertussen voor een avontuurtje voorzichtig naar een links-eiige tweeling. Wopke begon steeds meer te twijfelen over de relatie, beschuldigde Sigrid van vreemdgaan en Don Marko wachtte geduldig en verfijnde zijn vergeet tactiek. De oude therapeut Herman had eigenlijk helemaal geen zin in dit gedoe, dat zag je aan zijn gezicht en droeg een maand later zijn taak snel over aan schooljuf Hamers. Zij zwoegde en zwoegde. De hele zomervakantie door en vergat haar haar te kammen. Ze bedacht een politieke gangbang van zes partijen. Sigrid was hier wel voor te porren en begon openlijk te scharrelen met de links-eiige tweeling Ploumen en klaver. De schijnheilige Wopke distantieerde zich van het voorstel van Hamers, gesteund door Don Marko. Het einde van de relatie was aanstaande. Gert-Jan verdween van het toneel.
Maar hoe nu verder? Als je echt niet meer met elkaar verder wil. Je elkaar ondertussen de tent uit hebt gevochten. Met modder gegooid. Zes therapeuten hebt versleten. Wat doe je dan? Dan bel je onze nationale relatie fixer Johan Remkes en ga je een weekendje op een landgoed zitten borrelen. Sigrid liet spontaan de links-eiige tweeling vallen. Wopke deed zijn Maagdeneiland aandelen van de hand en Don Marko glimlachte van oor tot oor en oefende in gedachten al voor de foto met Willem op het bordes. Gert-Jan wachtte in de coulissen.
En onze nationale relatie lijmer deed wat onmogelijk geacht werd. Maar hij oordeelde wel keihard. Met zijn drieën kan je niet kwartetten was zijn eind oordeel. Dus werd Gert-Jan van achter de coulissen vandaan gehaald. De vier waren weer bij elkaar. Willem en het volk konden met een gerust hart gaan slapen. Het land was gered.
Echter voor het water bij de wijn doen wilde Sigrid wel iets terug, want zij vond dat ze het meest had gegeven. Een nieuw samenlevingscontract en Wouter Koolmees, de gewezen therapeut, als assistent van Johan Remkes.
En misschien dat Remkes gevraagd kan worden door de VN om de belabberde relatie tussen China en Taiwan te repareren als zijn klus in Den Haag erop zit. Sigrid heeft goede contacten daar. Ze regelt dat wel even. Precies zoals de evacuatie van mensen die voor ons land hebben gewerkt. Johan hoeft niet te vrezen droog te komen staan. In China hebben ze Bai-sjoe en in Taiwan hebben ze Kaoliang. Allebei helder van kleur.
© 2021 Léon Somers.
Poppenkast
29 september 2021
Ik wil nog even terugkomen op de foto die gemaakt is van de hoofdrolspelers in het formatie drama tijdens hun verblijf op landgoed De Zwaluwenberg. Duidelijk was te zien aan Don Marko dat er zich kleine tietjes aan het vormen waren onder zijn poloshirt. Een nieuwe zet? Zou hij nu voor transgender door willen gaan om Kaag een hak te zetten. Om de eerste vrouwelijke premier van Nederland te worden nu zijn populariteit daalt: Donna Marieke
Het zou mij niet verbazen en als excuses zal hij wel zeggen zich niet te herinneren dat hij ooit een man is geweest.
Onze Willem zat er maar treurig bij op Prinsjesdag. Hangende schouders. Alsof hij flink had lopen doorzakken de afgelopen nacht en geen tijd meer had zich te fatsoeneren. En dat voor iemand die een salaris heeft van 6.132.000 euro waar een B-component van 5,1 miljoen euro inzit om representatief voor de dag te komen. Dan had hij op zijn minst scheermesjes kunnen kopen om die roversbaard van zijn opgeblazen gezicht te halen. Nu leek het of een schapenscheerder getracht had zijn baard te trimmen en haren bij te knippen. Over Max wil ik het helemaal niet hebben want dat was een regelrechte aanfluiting. Het was duidelijk aan hun te zien dat ze er geen zin meer in hadden. Twee afgedankte barbiepoppen op te grote stoelen. Ik denk dat ze hun salaris stiekem doorsluizen naar de kaaiman-eilanden en niet aan hun uiterlijk besteden. Hopen dat binnen afzienbare tijd het koningshuis wordt opgedoekt en ze zich dan zonder te veel rumoer (Don Marko of Donna Marieke regelt dat wel) rustig kunnen terugtrekken.
En dan onze volksvertegenwoordigers. Het leek wel Alice in wonderland in Den Haag met al die maffe hoedjes. Van uw en mijn belastingcenten gekocht. Afschuwelijke, smaakloze hoedjes. De zeemansvrouw Ploumen droeg een pannenkoek op haar hoofd. Annemarie Jorritsma had een hoed op haar kruin waardoor het niet mogelijk was om binnen 1,5 meter van haar te komen. Ik miste Caroline van der Plas. Via via kwam ik erachter dat ze verstek had laten gaan omdat ze geen geschikte hoed voor haar konden vinden. Haar adviseurs hadden haar afgeraden om dan maar een koksmuts op te zetten. Esther Ouwehand had een boom gerooid in haar achtertuin. Sylvana Simons, Inge van Dijk en Lucille Werner dachten dat ze bij het Braziliaans carnaval waren. Carola Schouten had een mesthoop op haar hoofd. En dan Mona Keijzer. Zij droeg een klein onopvallend goedkoop hoedje. Wilde ze misschien een statement maken. Zich af zetten tegen de hoedjesparade. Laten blijken dat ze, als enige, het er niet mee eens is dat ons belastinggeld verspild wordt aan ordinaire hoofddeksels. Een dissident. Ze kwam ermee weg en mocht even blijven zitten van Don Marko en Wopke. Het smaakte naar meer verzet. Het was haar naar haar Volendamse hoofd gestegen. Ze ging de grenzen op zoeken. Ze deed uitspraken die haaks stonden op kabinetsbesluiten (de coronapas) en dat pikte Don Marko niet. Wopke wilde ook nog even de stoere jongen uit hangen en trapte haar de partij uit.
Sigrid Kaag was haar hoedje en bril vergeten. Ze zat namelijk met haar gedachten heel ergens anders: Het voorkomen van nieuwe verkiezingen
Wat toverde ze uit de hoed die ze niet op had. Een voorstel om met zes partijen een kabinet te gaan vormen. Een voorstel dat ze gejat heeft. In 1973 werd er namelijk al een kabinet gevormd van vijf partijen. Ze heeft er gewoon een partij bij gefrommeld in de hoop dat men denkt dat het idee van haar zelf is. Nog even en ze valt door de mand. Rob Jette zal haar wel een duwtje geven. Kan ze samen met Mona een Bed and Breakfast beginnen in Urk.
Ik heb medelijden met Johan Remkes. Eerst dat vervelende weekend op landgoed de Zwaluwenberg. En nu het voorstel van Kaag. De man kan niet anders. Hij wordt gewoon gedwongen mee te doen aan de poppenkast die onze gekozen volksvertegenwoordigers opvoeren. Ik snap wel dat hij niet van de fles af kan blijven.
© 2021 Léon Somers.
Mission: Impossible
19 september 2021
‘Ík pak je terug Sigrid,’ dacht Gert-Jan geëmotioneerd. Zou hij als fatsoenlijk christen dit kunnen. Een Mission: Impossible. Maar de motie van afkeuring tegen Sigrid en Ank, van een discipel van de zeemansvrouw, werd hem in de schoot geworpen. Deze kans kon hij niet laten liggen. Hij verstopte zijn bijbel. Wraak is zoet. Het lijkt N-Ierland wel. De katholiek Kaag tegen de gereformeerde Segers. Eerst samen werken en elkaar dan de kerk uitvechten.
De evacuatie van Afghaanse Nederlanders bleek een mission impossible voor Kaag. Het was een chaos. Een drama met gevolgen. Ze moest haar knopen tellen en zag op tijd in dat aanblijven ook een onmogelijke opdracht zou worden. Zeker na de grote woorden die ze de ether in schreeuwde toen het politieke leven van don Marko nog aan een dun draadje bungelde. Herinnert u zich dat nog? Inmiddels is dat draadje gewoon weer een stuk dikker geworden.
Ank Bijleveld kon slechts één dag genieten van haar stoere optreden. Het was Wopke die haar dwong om op te stappen. Dat ze het van Kaag niet wist was een smoesje. De werkelijke reden was de vrachtauto’s die ze voor het leger besteld had. Deze waren vier centimeter hoger dan wettelijke toegestaan. Anke had de grafiek dat de Nederlandse man gemiddeld kleiner was geworden op zijn kop gelezen. En dat was Wopke in het verkeerde keelgat geschoten.
Ook Max had voor een mission impossible gestaan: het oraal bevredigen van Willem
Wat ze precies bij Willem had gedaan dat wilde de Rijksvoorlichtingsdienst niet prijsgeven. Ze had een breuk in haar rechterhand opgelopen en haar rechter ringvinger was gespalkt. Hier moesten we het gewoon meedoen. Waar de hand en vinger precies geweest waren zullen we over honderd jaar lezen als de memoires van Willem worden vrijgegeven. Dan zal het volk lezen dat ze er niet in geslaagd was om het genot van een ritje in de gouden koets of een rondje in zijn speedboot ’s nachts door de Amsterdamse grachten oraal te overtreffen.
Gewond en aangeslagen togen Sigrid en Wopke naar landgoed De Zwaluwenberg in Hilversum. Een landhuisje waar ooit prins Bernard verbleef. Ik zag een foto van de hoofdrolspelers in deze soap. Wopke had een shirt aan met het woord ‘Real’ op de borst en daaronder Chinese karakters. Het was een citaat van Confucius: Kunt u uw vijand niet verslaan, sluit dan vrede met hem.
Sigrid had wallen onder haar ogen. De afgelopen dagen zal ze dan ook niet op een tafel gedanst hebben. De bril van Bernhard junior had ze thuisgelaten. Ze zal dan ook alles op alles zetten om nieuwe verkiezingen te voorkomen net zoals Wopke. Want hij weet dondersgoed dat Omtzigt er dan met zijn zetels vandoor gaat. Lachende derde is don Marko. Kijkt u maar eens goed naar de foto. Een arrogante glimlach. Wat een zelfverzekerdheid. Ondanks de leegloop in zijn demissionair kabinet, de misstappen en zijn stopwoord ‘spijt’ straalt hij vertrouwen uit. En zijn dementie tactiek is zijn grootste troefkaart. Hij heeft de kaarten in handen en niemand anders. Met maar één doel: het record breken van Lubbers als langstzittende premier van Nederland. Wel jammer van de plastic flesjes op de riante tafel. Of Remkes in zijn mission impossible zal slagen is nog maar zeer de vraag.
Het valt niet mee om een Ethan Hunt te zijn. De enige die in de buurt komt is Lowietje. Hij aanvaarde de opdracht met zijn volle verstand. We staan bovenaan in de poule.
© 2021 Léon Somers.
Sport
25 juli 2021
Als je vandaag de dag de televisie aanzet of de kranten openslaat overheerst de sport. Voetballen, wielrennen, formule1, zwemmen, judo, noem het maar op. Sport, sport, sport en nog eens sport. Alles wordt naar de achtergrond geduwd. De kabinetsformatie, Pieter Omtzigt, het gedoe bij BIJL1, de mondkapjes affaire, Jort Kelder, de corona praatprogramma’s en het verzet tegen windmolens. Het heeft allemaal een bijrol gekregen. Alles moet wijken voor de sport. Waar ben je Midas!!! In elke talkshow zitten wel een paar sporters die hun vergane glorie weer even uit de kast halen. Alleen het wassende water in Limburg en de moord op Peter R. de Vries kregen even de aandacht. Maar toen het water weer zakte, we massaal afscheidt hadden genomen van Peter (rust zacht) trok de sport weer volop de aandacht. Zo zag ik ook de samoerai kunsten van onze Koning op vrijdag. Uit voorzorg was Max thuisgebleven mocht Willem zichzelf dodelijk verwonden. Zij zou hem dan op kunnen volgen als staatshoofd. Hoewel ik Republikein ben zie ik haar liever op het wereldtoneel dan een Willem, die slecht uit zijn woorden komt.
Ik was erop voorbereid dat hij het samoerai zwaard ver naar achter zou zwaaien om de schedel te klieven van de vrouw die op haar knieën voor een grote trommel achter hem zat. Vervolgens zou hij dan links en rechts uithalen om de handen af te hakken van degene die het lint vast hielden en als laatste zou hij de presentator onthoofden. Het bebloede zwaard zou hij teruggeven aan de samoerai krijger. De krijger, onder de indruk van de krijgerskunsten van onze koning, had voor alle zekerheid handschoenen aangedaan om geen vingerafdrukken achter te laten als hier een parlementair onderzoek van zou komen. Maar wat de krijger en Willem niet wisten was dat men het samoerai zwaard vervangen had voor een plastic exemplaar van de Bart Smit. Het lint was al doorgeknipt en door TNO op een slimme wijze bij elkaar gehouden, zodat het leek bij aanraking van het speelgoedzwaard het doormidden werd gesneden. Dit op aanraden van Mark, die als eindverantwoordelijke van Willem geen zin had hem weer te moeten verdedigen voor het volk als het mis zou gaan.
’s Avonds keek ik nog even stiekem naar darts. Een kroegspelletje uitgegroeid tot één, schrik niet, één van de grootste sportevenementen in de wereld. Ja men durft het aan darts een sport te noemen. Dikke mannen op een podium in xxxxl shirts die pijltjes in een bord gooien en publiek, bierdrinkend, dat het hele jaar door carnaval schijnt te vieren. Met commentatoren en kenners, die in ieder nieuw partijtje weer wat anders ontdekken. Knap vind ik dat. En Mighty Mike, die alleen nog maar verliest en na afloop van weer een verloren partij, met watten in zijn mond, uitlegt hoe het mis heeft kunnen gaan. Hij kan zijn bijnaam maar beter veranderen in Mike Nothing en zich verkleden als clown. Mocht hij dan weer tegen die andere clown Wright spelen dan kan u dat terugkijken bij Home Video’s. Ik ga zeker kijken. Nog even en het wordt ook een olympische sport. Onze Willem gooit dan een pijltje bij de opening als de Spelen ooit nog eens in Nederland plaats vinden. Ik zou daar, voor u eigen veiligheid, weg blijven.
En met al die overbodige aandacht voor sport heb ik sinds het vertrek van Frank ook nog een vervelend deuntje in mijn hoofd hangen: Louie Louie Louieeeee!!!!!!!
Een rock-’n-roll nummer dat in 1955 is geschreven door Richard Berry (nagevraagd bij Leo). Maar mocht Louis het onverhoopt niet redden in de zandbak volgend jaar (wat natuurlijk ondenkbaar is) dan heeft Truus de afscheid muziek al klaarliggen: It’s all over now van de Rolling Stones
© 2021 Léon Somers.
Força Holanda!!!
18 juli 2021
U heeft mijn columns gemist en terecht. Ik voel het en ben u dan ook een uitleg verschuldigd. Het zit namelijk zo dat vlak voor dat het EK begon ik gedwongen moest onder duiken en geen writersblock had zoals sommige media suggereerde. Ik had mij namelijk op verschillende platforms zeer negatief uitgelaten over het Nederlands elftal en met name over de bondscoach en enkele bekende spelers. Dit viel in verkeerde aarde bij de supporters en dreigmailtjes vonden makkelijk hun weg naar mij. Voor mijn veiligheid had Mark advies ingewonnen bij de nationale veiligheidscoördinator en Beatrice de Graaf. Zij vonden het verstandiger dat ik, als ON’r, beter een tijdje van het toneel kon verdwijnen. Een functie elders zat er helaas niet in voor mij. Mark verzekerde mij trouwens dat het niets te maken had met mijn columns. Maar nu Nederland langzaam weer openging en hele straten oranje kleurde moest iedereen, net zoals Willem en Max als één man achter Oranje staan. Een negatieve sfeer kon men nu niet gebruiken op weg naar de EK-finale en de ontsluiting van ons landje. Wopke kon regelen dat ik bij Pieter terecht kon in het safe house waar hij nog steeds zat uit te huilen. Tijdens mijn verblijf daar heb ik diepgaande gesprekken gehad met Pieter en hem overtuigd dat het een juiste beslissing van hem was om voor zichzelf te beginnen. De tijd is er rijp voor. Het uitgelekte document en de rel over mondkapjeskoning Sywert waren het laatste duwtje om het CDA verder in de afgrond te storten. Misschien dat hij Dries als lijstduwer kon vragen voor zijn nieuwe partij. Dries is nogal veranderd met zijn liefde voor de Palestijnen, heeft het CDA de rug toegekeerd en hij heeft nog wat goed te maken uit het verleden, merkte ik op. Ik waarschuwde Pieter wel om ervoor te waken dat zijn nieuwe partij geen toevluchtsoord, zeg maar een afvalputje, zou worden voor afvallige CDA leden en CDA’ers die hun vege lijf willen redden, zoals Mona en Hugo, nu de partij dreigde uit te sterven. En ook voor Sywert. Het hardnekkige gerucht ging de ronde dat hij naarstig voor zijn mondkapjesmiljoenen een bestemming zocht. Zeg maar witwassen door het te schenken aan een goed doel en hij zou Pieters nieuwe partij in het vizier hebben. Hiermee zou hij zijn straatje kunnen schoonvegen. Als dank mocht hij dan lid worden, het partijprogramma schrijven en zich opwerpen als hoeder van het geld om te zorgen dat het een juiste bestemming zou krijgen.
Omdat Frank zijn trainingspak aan de wilgen had gehangen en Italië Europees kampioen was geworden kon ik weer als een vrij man de straat op. Ik vloog meteen richting Faro naar Louis om hem aan zijn zwembad met een wit portje en chamuças bij te staan in zijn onderhandelingen met de KNVB. Geen boefje Henk, kleine Dick of moederskindje Giovanni. Nee Louis was de man. Terwijl Truus de stokvis omdraaide op de barbecue schreeuwde Louis hard tegen mij maar verstaan deed ik het niet. Van Truus begreep ik dat hij riep “ik ben de beste” in het Portugees en dat de KNVB al zijn eisen zou inwilligen. Ze konden niet anders. Hij was de grote verlosser. Ik zag witte rook opstijgen van de barbecue.
Met een gerust hart vloog ik terug naar Nederland. Louis ging Oranje redden, wereldkampioen maken in de zandbak Qatar en het bloed onder de nagels van Johan halen. We gaan een mooie tijd tegemoet, dacht ik.
Mark belde mij later nog die dag en gaf aan, dat als ik dat wilde, gratis bij hem een masterclass “Vergeten” kon volgen.
© 2021 Léon Somers.
*ON’r = Onbekende Nederlander
Don Marko
17 mei 2021
Vorige week maandag was het dan zover, dacht ik naïef. Don Marko ging live de l’omertà (de geheimhoudingsplicht) doorbreken. Zijn slachtoffers zouden eindelijk te horen krijgen dat de aanslagen een vervelend misverstand betrof. Hij zou spijt betuigen. Ik ging er eens goed voor zitten want dit was wereldnieuws in ons kleine landje. En daar zat ie dan, Don Marko, Capo di tutti capi van de familie Rutte. De dure Lindberg bril (bonnetje mogen inzien van Fred) netjes op zijn neus gezet, en met een zelfingenomen glimlach zat hij ontspannen de ondervraagster aan te kijken. Zijn consigliere had hem in het weekend al ingefluisterd tijdens de ondervraging niets los te laten over het uit de weg ruimen van de traditori (verraders), in kringen rondom de Don beter bekend onder de codenaam ‘functie elders’. Gewoon alles ontkennen met een onschuldig gezicht. De andere families waren furieus dat zij niet op de hoogte waren gebracht dat hij ging praten, behalve de families in het midden.
Don Marko maakte bekend dat hij van plan was met één van de traditori een vrijblijvend gesprek aan te gaan. Ik stuurde meteen een berichtje naar Pieter dat hij beter ondergedoken kon blijven anders was hem hetzelfde lot beschoren als Lodders. Pieter stelde mij gerust dat Wopke al een safehouse voor hem had geregeld. Hij zou daar blijven zitten totdat de operatie ‘functie elders’ was overgewaaid. Pas als Wopke het veilig genoeg zou vinden dan zou hij weer in het openbaar verschijnen. Don Marko ontkende stellig dat hij het hoofd van de familie was ondanks de vele steunbetuigingen die hij had mogen ontvangen. De ondervraagster bleef maar doorvragen. Maar Don Marko ontweek de vragen en gaf aan dat hij soms wel eens iets vergat en dat men daar te veel ophef over maakte. De consigliere van Don Marko zal trouwens de wijze raad geven de ondervraagster ook op het lijstje te zetten voor een ‘functie elders', gezien haar felheid denk ik.
Woensdag 12 mei, ergens op een geheime plek in Den Haag zijn de families bij elkaar geweest om te overleggen hoe een bendeoorlog te voorkomen. Er werd gesproken over een bemiddellaarster, maar sommige families, zoals de Wilders en de Marijnissen roken bloed en waren uit op een confrontatie, gesteund door enkele opkomende families, zoals de familie BBB. De Ploumen en Klavertjes hielden zich afzijdig als kleine familie. Zij zagen nog wel kans om een graantje mee te pikken voor de komende jaren.
Ik miste Henk. Na wat speurwerk ontdekte ik dat hij in het zuiden van het land een casalinga was begonnen: Casalinga Mama Krol
Bij een cucina casalinga kun je traditionele gerechten eten uit de huiselijke keuken. De vrouw des huizes staat achter het fornuis en zo hoorde ik dat Henk met veel plezier zijn tijd tegenwoordig doorbrengt in de keuken.
Later in de middag heb ik Joop nog even gebeld om hem te vertellen dat er echt wel een musical hit in zit over dat gedoe met de families. Ik gaf hem aan snel te zijn met de rechten anders gingen deze naar Albert, vooraanstaand lid van de Rutte clan die binnen de familie aan het opklimmen was.
En dit weekend ouderwets een kaart op de post gedaan voor onze Maxima. Een oranjekaartje met welgemeende felicitaties van mij en de groeten aan Willem. Ik had zes velletjes gekocht en alleen de zwart-wit zegels gebruikt. Meer zegels dan nodig maar misschien dat ze dan vanavond tegen Mathijs daar iets over zegt. Met respect heb ik de postzegels gelikt en voorzichtig op de kaart geplakt. De kleurenzegels heb ik op mijn dartbord gelijmd. Ik zal trouwens als ON’r* wel geen aandacht krijgen in dat interview.
© 2021 Léon Somers.
*ON’r = Onbekende Nederlander
Showbizz
28 april 2021
‘Opschieten dames. We moeten naar Eindhoven,’ roept Willem. ‘Ik moet mijn nagels nog lakken,’ schreeuwt Amalia. ‘Welke jurk zal ik aan doen,’ vraagt Maxima. ‘Doe die turquoise maar met corona plaatjes,’ lacht Willem die in de Chinese zaal van Paleis Huis ten Bosch voor de spiegel staat en nog wat haartjes uit zijn baard knipt. ‘Gaat oma wel mee deze keer,’ wil Ariane weten. ‘Nee meisje. Alleen wij. Je oma hebben we naar het sprookjesbos in de Efteling gestuurd,’ reageert Willem opgelucht. Alexia staat al ongeduldig te wachten en trekt haar korte rokje recht.
Mark had bewust de dag voor koningsdag uitgekozen om de notulen van de ministerraad vrij te geven. ‘Iedereen zit met zijn gedachten bij koningsdag en de lintjes. Trouwens Pieter zal wel balen. Dus het waait wel over Wopke,’ hoorde ik hem smalend praten in het torentje over zijn meesterzet.
Maandagavond zag ik Wouter Koolmees op de televisie en moest ik meteen denken aan Jabba de Hutt, de gangsterbaas uit Star Wars. Hij deed een verwoede poging om zijn lintje veilig te stellen. Blijkbaar kon hij zich niet herinneren dat de lintjes voor dit jaar al lang vergeven waren. Hakkelend probeerde hij zich te verdedigen en gaf aan dat hij ook emoties had. Ik pinkte even een traantje weg. Nog dezelfde avond na de uitzending werd ik gebeld door John. Hij en Joop waren boos. Beide waren not amused met dat amateuristisch gedoe op het Binnenhof. Het overvleugelde de kijkcijfers van Big Brother. Gratis entertainment voor NPO was de klacht van Joop en dat is niet goed voor onze business. De Gouden Televizier-Ring konden ze ook wel op hun buik schrijven. John vertelde mij onder vier ogen dat hij in december 2019 op een illegale markt aan een virus was gekomen die de volksliefde voor koningsdag voor een tijdje aan banden zou leggen. De populariteit van de koning zou ver dalen en Big Brother zou terrein terugwinnen en meer kans maken op die ring dan Blauw Bloed. Maar het liep uit de hand en nu zaten ze er mee in hun maag met die vervelende show in Den Haag met dat onuitputtelijke sterrenensemble die ook nog eens toeslagen kregen. Een mutatie van dat illegale virus was hier verantwoordelijk voor. Deze mutatie (die overeenkomsten vertoonde met een virus uit het verleden maar onder controle was) had zich in korte tijd verder ontwikkeld en was vele malen besmettelijker en de mutant (amnesie, SARS - CoV-13) had als ernstige aandoening dat het het tijdelijke geheugen aantastte. John en Joop waren ten einde raad. ‘Ik zie dit als gunstig effect dat de aandoening voor sommige de ondergang zou kunnen betekenen en voor anderen mogelijkheden biedt,’ legde ik rustig uit. ‘Ook voor Mark,’ vroeg John bezorgd. Want Mark had in maart nog bijna twee miljoen votes gekregen. Helaas moest ik bekennen dat Mark immuun was. Maar er was ook goed nieuws te melden. Het huidige vaccin beschermde grotendeels ook tegen deze mutant. En volgens Hugo lagen ze volledig op schema met het vaccineren. ‘Bijwerkingen?’ wilde John graag weten. ‘Ja. Spontaan huilen en klappen,’ antwoorde ik. Opgelucht haalde John adem. ‘Dat is mooi. Wat ben ik je schuldig,’ vroeg hij. ‘Ik kan een lintje voor je regelen. Heb wat contacten binnen de Oranjes. Zeg ’t maar.’
‘Nee, nee. Alsjeblieft geen lintje. Misschien een rolletje in één van je producties. Of presentator mocht Wilfred om wat voor reden dan ook weggaan.’
‘Geen enkel probleem,’ gaf John aan en verbrak de verbinding. Ik nipte van mijn oranjebitter en oefende vast wat vinnige opmerkingen.
© 2021 Léon Somers.
Pestconferentie
22 april 2021
Terwijl prins Philip zonder veel ophef is begraven, Tjeenk Willink voorzichtig uit zijn achterkamertje kruipt, Poetin het rode leger uit de mottenballen haalt en klaarstoomt, de Super League een vroegtijdige dood is gestorven, de formatie op een zijspoor is beland, Joe Biden nog alive and kicking is en onze sporthelden voor de Olympische Spelen worden gevaccineerd (hup Holland hup, maakt de Leeuw immuun) is Nederland een komisch duo rijker: MeH
Al een tijdje timmeren ze hard aan de weg voor landelijke bekendheid met vallen en opstaan. Vanwege corona in theater Nieuwspoort in Den Haag voor een select gezelschap met op de achtergrond een dame om het nog eens uit te leggen. Als de voorstelling afgelopen is mag het gezelschap in gesprek met MeH. Na een aantal tryouts (live te zien op televisie) was het afgelopen dinsdag ineens raak. Hadden ze in het begin moeite om de lachers op hun hand te krijgen lukte het deze keer wel. Het werd zelfs jolig genoemd en eindelijk hadden ze ook het goede nieuws voor het volk dat ze vanaf 28 april voor een groter publiek live gaan optreden. De aanvangstijden van de shows werden meteen bekend gemaakt: overdag tussen 12:00 en 18:00 en ’s avonds vanaf 22:00. Men behoort zich natuurlijk wel aan de regels te houden zoals het dragen van een mondkapje. 1,5 meter afstand houden. Geen handen te schudden of knuffelen. Het registreren van persoonsgegevens is verplicht. Deze gegevens worden uiteraard zonder toestemming direct overhandigd aan de AIVD/MIVD/NCTV voor uw eigen bestwil. Bezoekt u de voorstelling voor een tweede keer dan moet u zich nog steeds aan de regels houden. Kaartjes zijn vanaf nu online te koop op boeking site www.rijksoverheid.nl (hier wordt geen toeslag berekent) of bij de lokale ggd. Voor alsnog is het de bedoeling dat een aantal geplande shows worden opgenomen. Men vreest wel voor een opnamestop als het aantal optredens toeneemt. En wacht niet te lang met een kaartje kopen want de vraag is groot. Ik moet u wel vertellen dat de voorstelling in Breda helaas niet door kan gaan omdat de burgervader, Paul Depla door de verwachte grote toeloop van fans en tegenstanders de veiligheid niet kan waarborgen en de plaatselijke horeca boos is omdat ze zijn uitgesloten. Sommige recensenten van de vakbladen RIVM/OMT waren kritisch over de laatste tryout. Ik heb dus meteen contact gezocht met MeH om ze te adviseren (en voor vrijkaartjes natuurlijk) over een pakkende naam en de outfit vanwege de slechte kritiek in de recensies. Als naam van het duo heb ik ze voorgelegd De Prikbende. M was meteen enthousiast maar H wil eerst overleggen met hun manager. Over de outfit waren ze het wel meteen eens. Een doktersjas met daarop afbeeldingen van spuiten en de namen van de fabrikanten van de corona vaccins in gotische letters. Voor reclame en neveninkomsten voor het duo. De namen van de vaccins op de doktersjas zijn uitgesloten want je mag niet kiezen welk vaccin je wilt. Een mondkapje met de naam van het duo erop en zwarte rubberen handschoenen. H wilde wel graag tijdens het optreden zijn eigen schoenen dragen en om als duo niet uit de toon te vallen was het verstandig als M dezelfde schoenen zou dragen. M maakte hier geen bezwaar tegen. Ik kon de vrijkaartjes tegemoet zien met VIP behandeling en een borreltje na afloop. En als toegift gesigneerde schoenen van H. De voorstelling zal gaan heten Pestconferentie. De heren M en H waren het hier unaniem over eens. Achteraf kreeg ik nog een verontrustend telefoontje van H dat M het zich plotseling niet meer kon herinneren wat er over de schoenen was besproken. Ik stelde hem gerust dat dit wel vaker voorkwam bij M en hij hier niet zo zwaar aan moest tillen en dat het allemaal goed komt.
© 2021 Léon Somers.
Una Storia Italiana
16 april 2021
Ook ik hou van het spelletje voetbal. Misschien wel meer dan mij is lief. Zo besloot ik gisteravond naar AS Roma – Ajax te gaan kijken, want Tjeenk Willink zit in zijn tweede week van verkennen en laat toch niets van zich horen. Of hij is het gewoon vergeten. Dus dacht ik laat ik eens voetbal gaan kijken. De kenners waren eensgezind in de voorbeschouwing (Nederlands opportunisme): Ajax is de betere ploeg, gaat gewoon winnen en door naar de halve finale ondanks de 1-2 nederlaag in de eerste wedstrijd.
En ik in al mijn onschuld en naïviteit sloot mij daar graag bij aan. Ik ging er eens goed voor zitten met een Brabants biertje en een bak popcorn want als de kenners het zeggen dan zit het wel snor. De eerste helft bracht niet veel en de stand bij rust was gewoon 0-0. Dus besloten de drie wijzen van Ajax (Erik, Michael en Winston) om het wonderkind Brain Brobbey te laten invallen en dat betaalde zich gelijk uit in de 49ste minuut van de wedstrijd: 1-0 voor Ajax
Euforie bij de wijzen, de kenners en de toeschouwers thuis (het bierglas was in één keer leeg). De avond kon niet meer stuk. En ja hoor niet veel later scoorde Tadic (die vloeiender voetbal speelt dan dat hij Nederlands praat) het tweede doelpunt en de buit leek binnen. Echter de blijdschap was slechts voor korte duur want de spionage software VAR (bediend door ex-geheime agenten) greep in en het doelpunt werd afgekeurd. Met weemoed dacht ik meteen terug aan vroeger toen er nog geen VAR bestond en de Kromme of IJzeren Rinus gewoon een doodschop konden verkopen aan de tegenstander als de scheidsrechter even een andere kant op keek. Scheldkarbonades joelden over de tribunes en mijn taalkennis verrijkte zich. Dat waren pas tijden. Ajax verloor de moed en verloor met dezelfde cijfers als in de eerste wedstrijd en plaatste zich niet voor de halve finale ondanks dat wijsneus Erik vond dat ze over beide wedstrijden de betere ploeg waren.
Maar dat is niet de oorzaak waarom ze zich niet plaatste voor de halve finale. Ik moet u helaas tot mijn spijt bekennen, met het schaamrood op mijn kaken dat ik daar medeschuldig aan ben. Ik zal het eerlijk aan u vertellen. Met weer een Brabants biertje en een zak chips had ik mij geïnstalleerd op de bank voor de eerste wedstrijd en vlak voor het einde van de eerste helft scoorde Ajax en de kenners waren het roerend eens tijdens de rust dat het niet meer mis kon gaan. Maar ze zagen één belangrijk detail over het hoofd. AS Roma had namelijk vlak voor de eerste wedstrijd in samenwerking met een Nederlandse grootgrutter een Italiaans biertje op de markt gebracht in Nederland: Birra Moretti.
Er werd stevig campagne gevoerd en in al mijn enthousiasme kocht ik een six-pack, want bij de introductie van dit biertje kreeg je er een gratis glas bij en als rasechte Nederlander trapte ik hier natuurlijk met grote voeten in. En zonder het te beseffen was het al 1-0 voor AS Roma. En u raadt het al tijdens de tweede helft, vlak voor of na dat Tadic die penalty miste (ik kan mij dat niet meer precies herinneren maar dat geeft niet want geheugenverlies schijnt tegenwoordig heel normaal te zijn en volledig geaccepteerd in de maatschappij) opende ik een flesje Moretti en dit was de Romeinse Goden verzoeken. Ik had ze uitgedaagd en Ajax verloor. En als laatst wil ik nog even iets kwijt. Als u goed gelezen heeft dan zijn er twee doelpunten verloren gegaan voor Ajax en vraag ik mij oprecht af of Tadic niet getest moet worden of hij ook aan de Moretti heeft gezeten.
© 2021 Léon Somers.